• Het was een tijdje terug: de derby tussen De Volewijckers en Kadoelen. Maar zaterdag was het dan zover. Het werd een boeiend treffen op de kunstgrasmat van Sportpark Buiksloterbanne. Beide teams hielden elkaar flink in evenwicht; dus een gelijkspel van 2-2 was uiteindelijk een logische uitkomst.
     
    Een strakke wind over het speelveld had meteen invloed in de eerste minuut. De onzen haalde daar flink voordeel uit. Vanaf de rechterflank toverde middenvelder Sora Hernandez de bal met een indraaiende voorzet richting het Kadoelen-doel. Mogelijk gestuwd door die wind zeilde de bal in de winkelhaak van de goal. Langs de kant was iedereen enigszins verbaasd met deze uitkomst: 1-0. Dit was lekker binnenkomen. We starten in de beginfase weer met de nodige energie, intussen het handelsmerk van het eerste. Wel kregen we 5 minuten later een tikkie met de gelijkmaker voor Kadoelen. Maar het doelpunt werd gescoord in buitenspelpositie, dus afgekeurd.
     
    Na zo'n 20 minuten spelen ging Volewijckers achterin in de fout. Balverlies bracht één van de aanvallers van Kadoelen in balbezit. De prachtige lob van nummer 19 (Sergio Vlijter) plofte  gelukkig op de bovenlat. Een flinke waarschuwing voor de hoofdmacht. Maar het werd niet helemaal meegenomen. Kadoelen was flink aan het pressen op onze goal, vooral met lange en hoge ballen. Drie minuten na de ontsnapping scoorden de buren van Kadoelen de gelijkmaker. Nummer 8 (Barry Kuiper) pompte een vrije trap hoog links in het zestienmetergebied en nummer 19 (Vlijter) kopte de knikker in de verre hoek: 1-1.
     
    De elftallen waren aardig in balans. Volewijckers bleef het met combinaties proberen. Kadoelen zocht het meer in de lange bal, om deze achter onze defensie te plaatsen. Door een fout na zo'n 40 minuten spelen kwam Volewijckers weer aan de leiding. De doelman en defensie van Kadoelen gingen slordig met de opbouw van achteruit om. Het grote probleem voor de meeste teams in het huidige voetbal kwam hier weer tot uiting. Oké, de voorwaartsen van ons zetten wel wat druk, maar miscommunicatie bij de tegenstander was de reden van het balverlies. En spits Mehdi Larabi had deze klucht goed in de smiezen. Mehdi was er snel bij en tikte de bal eenvoudig in het lege doel: 2-1. Een meevaller, maar we drukten de volgende minuten door. Een kopbal van Mehdi en een schot van Sora (een uitstekende 1e helft) vlogen net naast het Kadoelen-doel!
     
    In de 2de helft had Kadoelen de zaken achterin wat compacter staan. Volewijckers keek de kat een beetje uit de boom en probeerde via wat uitvallen de score op te voeren. Kadoelen hield de vinger aan de pols, had vaker balbezit en ging op jacht naar de gelijkmaker. Door veel balverlies bij de onzen (ondanks frisse krachten, mogelijk door vermoeidheid) kwamen  we niet meer goed in de wedstrijd. Volewijckers hield mede door doelman Noel Reit stand. De goalie werd echter na 68 minuten toch geklopt. Een vrije trap van nummer 8 (Kuiper) ging naar de benedenhoek. Noel kreeg zijn handen er weliswaar tegen maar het was net niet genoeg: 2-2. 
     
    En dan op naar het laatste kwartier. Het werd tandvlees-werk voor De Volewijckers. Maar met geweldige inzet, en andermaal de bekende energie, wilden 'De Jonge Veulens' minstens het punt over de streep trekken. Het werd bijna niets, want Kadoelen kreeg 5 minuten voor tijd echt een grote kans. Een voorzet vanaf rechts kwam uit bij rugnummer 7 (Devon Naarden) en het was intikken. Maar nee, daar was doelman Noel... wat een redding! De bal was echter niet weg: de rebound stuiterde weer voor de voeten van nummer 7. Maar je bedenkt het niet: ook die 2de inzet werd weergaloos gered door Noel. Subliem keeperswerk, echt 100 procent karaats!
     
    En daarna werd het voor Volewijckers bijna alles... Een paar tellen later, een inzet van invaller Hamza Mortabit richting korte hoek was goed voor de zege. Maar nee ... ook de Kadoelen-doelman (Diego Bos) had een puike redding in huis ...
     
    Kortom, het einde van de match werd afgesloten als een heuse thriller.  Een gelijkspel was de uitkomst, en dat is nadat de stofwolken waren opgetrokken een prima resultaat. Een 3de goede wedstrijd waarmee de technische staf verder meekan. Oké, misschien had er iets meer ingezeten. Bij de 2-1 voorsprong dachten we 'wie weet, misschien gaat het lukken'. Maar we koesteren dit punt, het moet een beetje meezitten. Balletje goed vallen, dieper in de tweede helft wat slimmer spelen, scheidsrechter bij 50/50 beslissingen eens onze kant op fluiten, bedenk het maar.
     
    Conclusie: al met al heeft het team weer alles gegeven. Chapeau! Op naar de volgende wedstrijd. We gaan dan de provincie in voor een uitwedstrijd in Heerhugowaard tegen SVW'27. Weer een nieuwe, uitdagende test voor de jonkies.