• In deze winterstop kijkt Peter Oud terug op een speler uit het roemruchte verleden. We komen uit bij Co Stout, in de jaren zestig-zeventig in het profvoetbal van De Volewijckers een prima rechtsbuiten voor onze club.
     
    Jacobus(Co) Stout werd geboren op 7 september 1948 te Amsterdam. Zijn debuut was in seizoen 1967/1968. Stout speelde t/m seizoen 1970/1971 voor De Volewijckers. Eerst drie seizoenen in de Eerste Divisie, en zijn laatste seizoen in de Tweede Divisie. In dat seizoen werd De Volewijckers kampioen met 47 punten (twee punten bij een zege) uit 32 wedstrijden. In de eindstand waren twee punten meer dan nummer twee PEC Zwolle genoeg voor terugkeer naar de Eerste Divisie. Stout had een groot aandeel in het kampioenschap met 11 doelpunten. Hij scoorde in de kampioenswedstrijd op 6 juni 1971 tegen AGOVV een doelpunt, goed voor een 3-0 zege. Clubtopscorer werd Piet Boogaard met 16 doelpunten. We melden verder: topscorer in dat seizoen 1970/1971 werd Cees van Kooten van Hermes DVS uit Schiedam met 21 doelpunten. De robuuste midvoor speelde later namelijk een belangrijke rol als aanvallende kompaan van Stout in zijn verdere loopbaan.
     
    Co verliet in de zomer van 1971 De Volewijckers met een totaal van 89 competitiewedstrijden en 25 doelpunten: absoluut mooie cijfers. Stout ging verder in de Eredivisie, want hij tekende een contract bij Telstar. Voor de jonge lezers. Telstar was toen een bestendigde en standvastige Eredivisieclub. De club uit IJmuiden ging in die tijd op cruise control door de Eredivisie seizoenen heen. Voor de oudere lezers, schrijven we hier bekenden namen op bij 'De Witte Leeuwen': doelman Paul van der Meeren, verdedigers Fred André, Fred Bischot, Frans van Essen, Paul van Egmond, Jaap Zwaan en Hans Driessen. Die laatste speler was destijds ook eigenaar van een hotel aan de Martelaarsgracht hier in Amsterdam. Op het middenveld spelers als Jos Jonker, Dick Helling, Monne de Wit en in de voorhoede, jawel daar is ie: Cees van Kooten. Samen met Stout voorin een gevreesd koppel.
     
    Midden jaren zeventig was de meest succesvolle periode voor Telstar, met als hoogtepunt een 6e plaats in het seizoen 1973/1974. Telstar ontpopte zich dat seizoen als reuzendoder, door onder andere de grootmachten Ajax en Feyenoord in thuiswedstrijden te verslaan. Op 21 oktober 1973 werd Feyenoord met 3-2 geklopt (twee doelpunten van Van Kooten) en op 28 april 1974 werd Ajax met 2-1 verslagen. Dat seizoen speelde Stout één van zijn beste wedstrijden voor Telstar, namelijk op 12 mei 1974. De thuiswedstrijd tegen De Graafschap leverde een 5-3 zege op. Stout scoorde die middag niet, maar was wel de grondlegger voor deze eclatante overwinning.
     
    Even een aardig detail aankaarten: midvoor Van Kooten ging later naar Go Ahead Eagles in Deventer, en haalde daar zelfs het Nederlands elftal (9 interlands). Stout verliet Telstar in de zomer van 1977, de cijfers waren: 176 competitiewedstrijden en 42 doelpunten. FC Amsterdam was zijn volgende club. Zijn entree bij 'De Lieverdjes' was perfect. Voor de Intertoto-competitie scoorde Stout op 30 juli 1977 een hattrick tegen Maccabi Jaffa (3-1). Het seizoen 1977/1978 was het laatste seizoen in de Eredivisie voor de club die in 1972 was ontstaan uit DWS en Blauw Wit, toen twee andere betaald voetbalclubs. Stout kwam de persoon van Kooten weer tegen, dit keer in de schaduwzijde: op 30 april 1978 in een  beslissende wedstrijd voor FC Amsterdam op het hoogste niveau. Go Ahead Eagles versloeg zijn rechtstreekse concurrent voor degradatie naar de Eerste Divisie met 2-0. Na een 0-0 ruststand kwam door een blessure een niet helemaal fitte van Kooten bij het begin van de tweede helft als invaller het veld in, en de wedstrijd draaide compleet om. 'De Tank' van Kooten liet de Adelaarshorst ontploffen en had grote invloed bij de twee doelpunten van middenvelder Stef Walbeek in de 61e en 83e minuut, tegen een radeloos FC Amsterdam. De magere jaren voor FC Amsterdam waren aangebroken, al waren de cijfers voor Stout dat seizoen niet slecht. In 34 competitiewedstrijden scoorde de vleugelspeler 14 doelpunten. Stout bleef nog twee seizoenen in de Eerste Divisie met een totaal voor FC Amsterdam van 102 competitiewedstrijden en 25 doelpunten.
     
    Met een vrije transfer ging het vizier op nog één seizoen bij FC Volendam in het seizoen1980/1981.  FC Volendam werd aan het begin van dat seizoen aangevoerd door Volewijckers 'Legend' trainer Henk Ellens en als assistent ex-Telstar aanvoerder Fred André. FC Volendam eindigde derde in de ranglijst, achter kampioen Haarlem en nummer twee SC Heerenveen, en miste nipt promotie naar de Eerste Divisie. Linksbuiten Pier Tol werd topscorer van de Eerste Divisie met 18 doelpunten. Co speelde voor 'de Wijdbroeken' 35 competitiewedstrijden met 13 doelpunten. 
     
    Stout keerde in het seizoen 1981/1982 terug naar de amateurs, en speelde voor IVV uit Landsmeer in de zondag 2e klasse A. In 29 competitiewedstrijden sloegen nog 11 doelpunten tegen de touwen. Co Stout, een behendige en gevaarlijke rechtsbuiten, verdween daarna min of meer geruisloos uit de voetballerij. Voor mij persoonlijk blijft in jeugdherinnering dat hij een van de betere spelers was die in het groen-wit van De Volewijckers heeft gespeeld, en uiteraard zijn topjaren bij Telstar.