• Zaterdag 21 mei werd ons eerste elftal kampioen. Na de viering waren er echter nog 2 wedstrijden te spelen. Peter Oud, verslaggever van Het Amsterdamsche Voetbal, schreef al een mooi verslag van het kampiopensjaar. Dit is het vervolg. Hoe verging het ons eerste elftal in de wedstrijd na het kampioensfeest? Niet zo goed helaas ... 
     
    De eerste nederlaag 
    Het wordt afgelopen zaterdagmiddag voor de Kampioenen niet de uitslag die we gewend zijn. Tegenstander Sporting Krommenie pakt een 4-3 overwinning, en wat zwaarder weegt: het is onze eerste competitienederlaag van het seizoen!
     
    Een opvallende opstelling
    Bij de start van de partij is het even knipperen met de ogen over de opstelling. Diversen sterkhouders als Daley Venghaus, Danny Blok en Tarik Karim (de laatste door een schorsing) waren afwezig, en 'vaste' basisspelers Seranio Austin, Issam el Bakkali en Damiro Spier begonnen op de reservebank. Wel was spits 'Appie' Challaoui na een schorsing terug en startten enkele jonkies in de basis.
     
    Een bekende naam
    Sporting Krommenie begon fris van de lever aan de wedstrijd. En ze hadden een spits in hun midden met de naam Romano Denneboom, die zich deze middag toont. Het is overigens niet de spits uit het verleden met dezelfde naam die ooit onder bondscoach Marco van Basten zijn debuut mocht maken in het Nederlands elftal, maar of we met deze Denneboom gelukkig moeten wezen?... Na acht minuten spelen gaan de bellen rinkelen als 'de spits' een sublieme steekbal vanuit het middenveld ontvangt en doelman Mitchel Vinken klopt met een schuiver.
     
    Het is niet goed
    We hebben snel een antwoord. Vier minuten later kopt op de linksbuiten plaats spelende Mo el Jahouari een voorzet vanaf de rechterflank kiezelhard raakt. Maar dit is het wel in de eerste helft van de onzen. Het spel is niet goed. Het bekende cliché na het behalen van een titel; 'de champagne zit nog in de benen' gaat rond bij de twaalfde man: 'De Tifosi Grijze Plaag'. Er zit totaal 'geen lijn' in ons spel: achterin onzeker, en in het midden en voorin geen greintje creativiteit. Mitchel in de goal houdt ons nog in de wedstrijd met een paar stevige ingrepen, maar 'die tweede' van Sporting Krommenie gaat vallen. Eerst is er al knal op de kruising, en vier minuten voor rust laat Denneboom zijn hielen aan de verdediging weer zien. De beweeglijke spits ontving, na dodelijk balverlies op het middenveld van de onzen, andermaal een steekbal en schiet de knikker voor de tweede keer langs Mitchel.
     
    Tweede helft
    Na rust, in het begin geen ander spelbeeld. Na een uur spelen komen we zelfs op twee goals achterstand. Achterin zijn we aan het rommelen, en één van de middenvelders uit Krommenie weet daar wel raad mee. Tja...1-3 achter. Het is voor trainer Frank Schuitemaker dan tijd om wat 'dingen' te veranderen. De stoottroepen Seranio, Issam en Damiro komen binnen de lijnen. Het drietal geeft het team wat extra's en verdomd, het gaat beter lopen. Het tempo gaat een tandje omhoog en we ontwikkelen 'een stormoffensief' naar voren. De defensie van Sporting Krommenie, die tot dan aan toe alles onder controle had, gaat wankelen. Doelman Youp Leguyt  van de bezoekers houdt voorlopig de aansluitingstreffer tegen, met onder andere een knappe redding op een inzet van verdediger Dwain Nijon. Dat was zeker voor de laatste speler jammer, wat het had Dwain's eerste doelpunt van het seizoen geweest. Toch een minuut later is daar de goal. Een knal van Damiro spat op de paal uiteen, maar de bal is in de rebound een prooi voor Seranio. Het is voor 'De Poema' zijn competitiedoelpunt nummer 22, en is het sein van;
    ''komt het goed vanmiddag?". Daar lijkt het wel op. Tien minuten voor tijd wordt Seranio in de zestien aangetikt, en de scheidsrechter geeft een strafschop. Seranio heeft de bal in zijn handen en legt de bal op de stip. Maar ondertussen is keeper Mitchel als een 100-meter sprinter uit zijn doel vertrokken. En tot verbazing van ondergetekende en vele anderen, neemt de doelman de pingel om verwoestend hard de gelijkmaker in de touwen 'te jassen'. Wat een stunt, maar het pakt goed uit. Gaat het nog gebeuren? We blijven met deze score in ieder geval 'ongeslagen'.
     
    Weer Denneboom
    Maar nee, daar is ie weer: Denneboom. De uitblinker van de wedstrijd straft na 84 minuten spelen getreuzel achterin af. Attent neemt hij de bal mee, en scoort droog. Feest voor Sporting Krommenie; op deze laatste zaterdag in mei alvast 'de piek op de Denneboom', dus een vervroegd vrolijk Kerstmis in Krommenie...En De Volewijckers? Nou, 'we gaan de laatste minuten weer stormen'. Invaller Jimmy Chapman laat twee snoeiharde afstandsschoten los, waarvan één bijna raak is. En Issam krijgt echt in de laatste seconden de gelijkmaker op zijn naam... Nee toch niet, zijn schot treft de onderkant van buitenkantpaal en zoeft naast het doel van Sporting Krommenie!
     
    100+
    Conclusie: de eerste nederlaag, even verwerken. Het was niet goed deze zaterdagmiddag, helaas. Maar oké, streep onder. We zijn wel KAMPIOEN, en we doen het maar met de dooddoener in het voetbaljargon; 'meestal gebeurt dit, een nederlaag in de eerste wedstrijd na een kampioenschap'. 
    We sluiten toch positief af: ondanks het verlies, hebben we de grens van 100 doelpunten bereikt. We stonden op 98, dus + drie is...Inderdaad 101. En 'last but not least': de terugkomst van middenvelder Jimmy 'Champman'. Na maanden eruit te zijn geweest, door een zware kruisbandblessure, kon hij invallen om twintig minuten te spelen. Hij was nauwelijks te temmen en viel in met bezieling; 'Hou je taai, Jimmy'!
     
    Rood Wit Zaanstad
    Volgende week sluiten we het seizoen af met een uitwedstrijd tegen Rood Wit Zaanstad. Een mooie gelegenheid om het seizoen in stijl af te sluiten, en de nederlaag van zaterdagmiddag weg te poetsen. Onder de noemer; ''We krijgen niet allemaal de mooiste meisjes op het schoolplein'' is de boodschap; 'dus knallen voor een overwinning'.