• De gifbeker moet kennelijk helemaal leeg voor het vlaggenschip. Weer werd een voorsprong in de slotfase wegegeven. Nu ging het in Alkmaar tegen Kolping Boys met een 3-2 voorsprong, vijf minuten voor tijd weer mis. De thuisclub scoorde in de slotfase met twee krachtige kopdoelpunten, en draaide de score om in een 4-3 zege. Weer een stevige klap om te incasseren. Vorige week tegen ZVC'22 in het laatste kwartier een 2-1 voorsprong door het putje laten spoelen met vier krankzinnige tegendoelpunten (5-2 nederlaag). Het is om gek van te worden, de resultaten willen maar niet onze kant opkomen.
     
    Het was al een week met beweging bij De Volewijckers. De kater van ZVC'22 moest verwerkt worden, en maandag werd de nieuwe trainer Pascal Heije aangesteld. De volgers konden dat allemaal lezen op onze prachtige clubsite. In Alkmaar dus het debuut voor Pascal. Voor de aanwezige toeschouwers en trainers/spelers eindelijk eens geen regen bij de aftrap, maar wel veel wind. Die wind hadden we niet mee in de eerste minuut. Denk dat Pascal dit scenario niet in zijn hoofd had gepland. De opbouw namelijk via de rechterflank was uiterst slordig, de bal werd wel heel makkelijk ingeleverd  aan de tegenstander. Uitkomst: voorzet naar midden van het doel over de verdediging naar de rechterflank. De spits van Kolping Boys dook de vrije ruimte in en knalde hard raak: 1-0.
     
    Tja, wat nu? Nou, maar op zoek naar de gelijkmaker. We waren er na 9 minuten spelen dichtbij. Een schot van middenvelder Sora Hernandez richting benedenhoek werd door de Kolping Boys-doelman uit zijn doel getikt. Het werd er daarna allemaal niet makkelijker op. Kolping Boys trok zich diep op eigen helft terug en stond goed organiseert in de juiste verdedigende positie. Kom daar maar eens doorheen. Met het trage spel en hier en daar een lange bal vooruit van de onzen vonden we geen openingen in de veste die Kolping Boys had opgetrokken. En uiteraard bij enkele tegenaanvallen opeens doelpunt nummer twee tegen... Na een half uur spelen draaide de linksbuiten van Kolping Boys de bal richting penaltystip. De bal zwaaide door, niemand raakte de knikker aan en die plofte onverwachts in de verre hoek: 2-0. Kunnen we spreken van wat vroege Sinterklaas-surprises die de onzen uitdeelden?
     
    Volewijckers rechtte de rug. Met 35 minuten op de klok dacht verdediger Wail Bouaziz: het is nu tijd voor een traktatie voor het team en supporters. Ver buiten het zestienmetergebied knalde Wail een bal kiezelhard richting het doel van Kolping Boys. Het vliegende schot, nou vooruit, in vogelvlucht, sloeg als een granaat over de doelman in de touwen: 2-1. Dat was het sein voor 10 laatste minuten voor rust met uitstekend voetbal van de onzen. Sora zag na 40 minuten spelen nog een schot worden gekraakt door een verdediger. Een minuutje later was het toch raak. Midvoor Mehdi Larabi kopte een hoekschop strak raak: 2-2. Een geweldige comeback, dat sterkte ons voor de tweede helft.
     
    Het goede spel werd in het begin van het tweede bedrijf doorgezet. Via de rechterflank werd na 49 minuten spelen een aanval opgezet naar links. Een slim overstapje bezorgde een vrije doorgang voor linksback Djenghis Dams richting doel. Even een paar metertjes lopen en Djenghis gaf de bal een curve mee. Als eindstation de verre hoek, een puik doelpunt: 2-3. Volewijckers had de partij nu in handen. Enkele goede aanvallen werden helaas niet benut, waarbij middenvelder Yannis Steenhuisen vaak de dirigent was bij de eindpass. Zo'n pass kwam na 65 minuten spelen uit bij rechtsbuiten Omar Bernoussi, nu de tweede helft spelend op links. Omar trok op volle snelheid richting doel. De 4-2 kon worden bijgeschreven. Omar had twee goede en één mindere optie om te scoren: een bal naar rechts tikken op een medespeler of een schot in de lange hoek...  maar hij ging eigenlijk voor de slechtste optie... de korte hoek. En daar had de Kolping Boys-doelman in deze situatie ook op gerekend, de inzet stuitte op de benen van de goalie. Dit was echt dé grote mogelijkheid om de wedstrijd te beslissen. Nu bleef Kolping Boys in de wedstrijd en knokte zich terug. Een poging van de middenvelder met rugnummer 7 even later telden we voor de gelijkmaker. Maar doelman Noel Reit had een wereldredding in huis. Het lage schot werd door Noel naast de kooi gewerkt, wat een mooie geste opleverde voor Noel. Welgemeend liep de Kolping Boys-speler naar Noel en gaf hem een omhelzing voor deze sublieme save.
     
    Laatste kwartier: de thuisclub ging pompen met ballen in de zestien van de onzen. Vooral vanaf de rechterflank constant via de spits die nu als rechtsbuiten opereerde. Scherpe projectielen ploften voor het doel. Met kunst en vliegwerk hield Volewijckers zich staande. Kansen en mogelijkheden werden door Kolping Boys om zeep geholpen, of daar was ie weer: Noel stond zijn mannetje.
     
    Maar dan toch de 'klap op den bek'! Vijf minuten voor tijd ging De Volewijckers tegen de vlakte. Een kopbal van nummer 8 sloeg keihard binnen: 3-3. Drie minuten later een herhaling van zetten. Voorzet vanaf rechts, kopbal op links in de zestien van de invaller met rugnummer 16 in het net: 4-3...
     
    Weer geklopt in de slotfase, door andermaal een tegenstander die het fysieke gedeelte in de strijd gooit. De druiven zijn zuur: een prima tweede helft gespeeld, helaas geen beloning met drie harde punten.  Pascal en de selectie: blijf erin geloven. De goede spirit en energie uit de tweede helft nemen we mee voor de twee laatste wedstrijden voor de winterstop. We gaan de hogere goden aanspreken - het moet toch eens een keer onze kant opvallen... jullie verdienen het.
     
    Zaterdag de volgende horde: thuiswedstrijd tegen VV Egmond.